JOMO

Wanneer ik social media een beetje volg kan ik het idee krijgen dat ik maar een saai leven heb. Van mijn social media-vrienden lees ik bijna dagelijks dat ze naar een evenement zijn geweest, een festival hebben bezocht, ergens heerlijk hebben gegeten, naar een show zijn geweest, hebben geskied op hoge bergen – natuurlijk met foto’s van blije gezichten, schitterende omgevingen en altijd prachtig weer.

Ergens van binnen gaat er dan bij mij iets knagen. Ik moet ook dingen gaan doen. Actief zijn. Aanwezig zijn. Er op uit. Alsof ik iets ga missen wanneer ik geen actie neem.

Ken jij ook dat gevoel van angst om iets te missen? Heb jij ook ‘last’ van FOMO – Fear Of Missing Out? Laatst las ik een artikel en dat had als titel JOMO. Als tegenhanger van het bekendere FOMO staat dit voor Joy Of Missing Out. Er werd gesteld dat het ook fijn is om niet van het ene evenement naar de volgende activiteit te rennen terwijl je ondertussen ergens haastig ‘gezellig’ iets eet.

Integendeel: er werd een pleidooi gedaan om mínder actief te zijn, om je mínder gek te laten maken door FOMO, maar om thuis te genieten van het kleine. Dat kopje koffie of thee samen met jouw partner. Samen een spelletje doen. Samen een wandeling door de buurt maken. Samen boodschappen doen. Samen zijn en samen kleine dingen doen.

Dan ben ik maar niet bij het evenement waarvan mijn social vrienden zeiden dat het ‘geweldig’ was. Dan maar niet eten in die leuke bistro op 2 uur rijden. Dan maar niet naar die musical, die mij een vermogen kost ook al zit ik op de 26e rang.

Maar wèl samen… en we bouwen mooie herinneringen. Hebben goede gesprekken. Ervaren een eenheid. Dat vind ik pas echt genieten; dàt is JOMO.

En nu ga ik eerst een bakkie doen met Marleen. Koekje erbij en gezellig kletsen. JOMO forever.

nl_NLDutch
nl_NLDutch